1Sözcükte Anlam
- Gerçek, mecaz ve terim anlam sözcüğün cümlede kazandığı anlamlardır.
- Yan anlam: Gerçek anlamla ilgisi koparılmadan sözcüğe yüklenen yeni anlamdır: masanın ayağı, dağın eteği.
- Deyim: Genellikle mecaz anlamlı, kalıplaşmış söz gruplarıdır: "göz atmak, kulak vermek".
- Atasözü: Uzun deneyimlerle oluşmuş, öğüt veren kalıplaşmış sözlerdir: "Damlaya damlaya göl olur."
- Somut sözcükler duyularla algılanır (çiçek), soyut sözcükler algılanamaz (sevgi, umut).
Örnek: "Kapının kolu kırıldı." cümlesinde "kol" yan anlamdadır.
💡 Unutma: Deyim yargı bildirmez, atasözü ise genel bir yargı ve öğüt bildirir.
2Cümlede Anlam
- Öznel yargı kişiden kişiye değişir, nesnel yargı kanıtlanabilir bilgi içerir.
- Örtülü anlam: Cümlede açıkça söylenmeyen ama sezdirilen anlamdır: "Ali de sınavı geçti." (Başkaları da geçti.)
- Benzetme (teşbih): Bir varlığı ortak bir özelliği nedeniyle başka bir varlığa benzetmektir: "Aslan gibi güçlü."
- Kişileştirme: İnsana ait özellikleri insan dışı varlıklara vermektir: "Rüzgâr pencereyi tıklattı."
- Abartma bir durumu olduğundan çok büyük ya da küçük göstermektir: "Bin kere söyledim."
💡 Unutma: Benzetmede çoğunlukla "gibi, kadar, sanki" sözcükleri kullanılır.
3Paragrafta Anlam ve Anlatım Biçimleri
- Paragrafta konu, ana fikir, yardımcı fikirler ve başlık bulunur.
- Açıklayıcı anlatım bilgi verir; öyküleyici anlatım bir olayı anlatır; betimleyici anlatım bir varlığı söz ile resmeder.
- Tartışmacı anlatım bir düşünceyi savunur ve okuru ikna etmeye çalışır.
- Düşünceyi geliştirme yolları: tanımlama, örnekleme, karşılaştırma, tanık gösterme, benzetme, sayısal verilerden yararlanma.
Örnek: "Uzmanlara göre..." diye başlayan cümle tanık gösterme yoludur.
4İsim Tamlamaları ve Sıfat Tamlaması
- İsim tamlaması en az iki ismin birleşmesiyle oluşur: tamlayan + tamlanan (okulun bahçesi).
- Belirtili tamlamada iki ek de vardır (kapının kolu); belirtisiz tamlamada sadece tamlanan ek alır (kapı kolu).
- Takısız isim tamlamasında iki sözcük de ek almaz: demir kapı, altın yüzük.
- Sıfat tamlaması sıfat + isimden oluşur: sarı yaprak, beş kitap.
💡 Unutma: Tamlayan "neyin, kimin?" sorusuna cevap verir.
5Zamirler ve Edat, Bağlaç, Ünlem
- Zamir (adıl): İsmin yerini tutan sözcüklerdir. Kişi (ben, sen), işaret (bu, şu, o), belgisiz (biri, hepsi), soru (kim, ne) zamirleri vardır.
- Zamir ismin yerine geçer, sıfat ise ismin önünde gelir: "Bu güzel." (zamir) / "Bu kalem güzel." (sıfat)
- Edat (ilgeç): Tek başına anlamı olmayan, cümlede ilgi kuran sözcüklerdir: gibi, için, kadar, ile.
- Bağlaç: Sözcükleri ya da cümleleri bağlar: ve, ama, fakat, ya da, de/da, ki.
- Ünlem: Duyguları ya da seslenmeyi bildirir: Eyvah! Hey! Ah!
6Fiiller ve Kip Ekleri
- Fiil (eylem): İş, oluş ya da durum bildiren sözcüklerdir; mastar hâli "-mak, -mek" ile biter: okumak, gelmek.
- İş fiilleri nesne alabilir (kitabı okudu), durum fiilleri nesne almaz (uyudu), oluş fiilleri zamanla kendiliğinden gerçekleşir (büyüdü, sarardı).
- Haber kipleri: Görülen geçmiş (-dı), öğrenilen geçmiş (-mış), şimdiki zaman (-yor), gelecek zaman (-ecek), geniş zaman (-r).
- Dilek kipleri: Gereklilik (-malı), istek (-e), şart (-se), emir kipi.
Örnek: "Yarın erken kalkmalıyım." cümlesinde gereklilik kipi vardır.
Notlar MEB öğretim programındaki konulara göre kısa özet olarak hazırlanmıştır; ders kitabının yerine değil, tekrar için kullanın.